प्रेम, माया आणि संस्कारांचा अनमोल ठेवा… मम्मींच्या आठवणी कायम हृदयात!

(अहिल्यानगर खबरबात न्यूज नेटवर्क)

काही माणसं आयुष्यात येतात, प्रेमाने आपली होतात आणि निघून गेल्यानंतरही आठवणींच्या रूपाने कायम आपल्या मनात घर करून राहतात…

जीवनाच्या वाटेवर काही व्यक्तिमत्त्वे अशी भेटतात, जी आपल्या प्रेमाने, माणुसकीने आणि आपुलकीने प्रत्येक नात्याला एक वेगळा अर्थ देतात. त्यांच्या सहवासातील आठवणी हा आयुष्यभर जपून ठेवावा असा अनमोल ठेवा असतो. त्यांच्या जाण्याने निर्माण झालेली पोकळी कधीही भरून निघत नाही. अशाच प्रेमळ, मायाळू आणि सर्वांना आपलेसे करणाऱ्या व्यक्तिमत्त्व म्हणजे केलवड, ता. राहाता येथील सुनंदा तुकाराम गमे ऊर्फ गमे परिवारातील सर्वांच्या लाडक्या ‘नानी’ आणि ‘मम्मी’.

शुक्रवार, दि. २३ ऑक्टोबर २०२६ रोजी नानींच्या झालेल्या दुःखद निधनाने गमे परिवारासह त्यांच्या आप्तस्वकीयांच्या आयुष्यातील प्रेमाचा एक मोठा आधार हरपला. रविवार, दि. १ नोव्हेंबर २०२६ रोजी केलवड येथे त्यांचा दशक्रिया विधी संपन्न होत असताना त्यांच्या प्रेमळ आठवणींना उजाळा देताना प्रत्येकाचे मन भरून येत आहे.

मम्मी उर्फ नानी यांच्या व्यक्तिमत्त्वातील सर्वांत मोठा गुण म्हणजे दुसऱ्यांच्या सुखात स्वतःचे सुख शोधण्याची त्यांची वृत्ती. स्वतःच्या दुःखाला बाजूला ठेवून कुटुंबातील प्रत्येक व्यक्तीसाठी अहोरात्र झटणे, प्रत्येकाची काळजी घेणे आणि प्रत्येकाला प्रेमाने आपलेसे करणे, हा त्यांच्या स्वभावाचा अविभाज्य भाग होता.

कोणाविषयी मनात आकस नाही, कोणाबद्दल तक्रार नाही. आयुष्यात जे वाट्याला आले ते शांतपणे स्वीकारायचे आणि आपल्या माणसांच्या आनंदासाठी सदैव प्रयत्नशील राहायचे, ही त्यांची जीवनशैली होती. त्यांच्या मनातील प्रार्थनाही किती निरागस होती! ‘देवा, माझेही भले कर; पण त्याआधी माझ्या माणसांचे भले कर!’ या भावनेतूनच त्यांच्या मनाचा मोठेपणा आणि कुटुंबाप्रती असलेले निस्सीम प्रेम दिसून येत असे.

मम्मी उर्फ नानी यांच्या हातच्या जेवणाची चव आणि मायेची ऊब अविस्मरणीय! पती, मुलगा, मुली, जावई, दीर, भावजया, जावा, पुतणे, सुना आणि नातवंडे अशा संपूर्ण परिवारावर नानींचे विशेष प्रेम होते. घरात कोणीही आले की त्याचा यथोचित पाहुणचार व्हायलाच हवा, हा त्यांचा जणू अलिखित नियमच होता.

पाहुणचार करायचा तर तो नानींसारखाच! समोरच्याचे पोट भरलेले असले, तरी त्यांच्या हातचे जेवण, नाश्ता आणि विशेषतः गरमागरम भजी खाण्याचा आनंद काही औरच असायचा. त्यांच्या हातच्या पदार्थांत केवळ चव नव्हती, तर त्यात मायेचा गोडवा, आपुलकीची ऊब आणि नात्यांमधील जिव्हाळा मिसळलेला असायचा.

आज त्यांच्या हातचे ते पदार्थ पुन्हा मिळणार नाहीत, प्रेमाने आग्रह करणारा तो आवाज ऐकू येणार नाही आणि घरात आल्यावर मायेने विचारपूस करणारी मम्मी उर्फ नानी दिसणार नाही, ही जाणीवच मनाला अस्वस्थ करणारी आहे. घरातील प्रत्येक कोपरा त्यांच्या आठवणी सांगत राहील आणि प्रत्येक सण-समारंभाला त्यांची उणीव अधिक प्रकर्षाने जाणवेल.

नियतीने हिरावून घेतले प्रेमाचे छत्र…

शुक्रवारी सकाळी अचानक चक्कर येण्याच्या निमित्ताने मम्मी अर्थात नानींना हृदयविकाराचा सौम्य झटका आला. त्यानंतर साईबाबांच्या पवित्र भूमीत उपचारासाठी घेऊन जात असताना त्यांना पुन्हा हृदयविकाराचा झटका आला. या दुर्दैवी घटनेत मम्मींनी अखेरचा श्वास घेतला आणि आपल्या लाडक्या परिवाराला कायमची विरहाची वेदना देऊन त्या अनंतात विलीन झाल्या.

सर्वांच्या सुखासाठी जगणाऱ्या, प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर आनंद पाहणाऱ्या आणि प्रत्येक नात्याला प्रेमाने जपणाऱ्या नानींना नियतीने अचानक हिरावून नेले. त्यांच्या जाण्याने गमे परिवारातील पती, मुलगा, मुली, जावई, नातवंडे आणि सर्व आप्तस्वकीयांच्या डोक्यावरील मायेचे छत्र हरपले आहे.

काही दुःखांना शब्दांत व्यक्त करता येत नाही. काही विरह काळाबरोबर कमी होत नाहीत, तर आठवणींच्या रूपाने अधिक गहिरे होत जातात. नानींचे जाणे हे असेच कधीही न भरून निघणारे नुकसान आहे.

माणूस जातो; पण त्याचे संस्कार कायम राहतात…

आयुष्य किती जगलो, यापेक्षा ते कसे जगलो, हे अधिक महत्त्वाचे असते. आपल्या वागण्यातून, प्रेमातून आणि कर्तृत्वातून इतरांच्या मनात आपले स्थान निर्माण करणे, हीच खरी जीवनाची कमाई असते. नानींनी आपल्या आयुष्यातून हाच आदर्श घालून दिला.

आपल्या मुलांवर केलेले संस्कार, नात्यांना जपण्याची शिकवण, दुसऱ्यांच्या सुखासाठी धडपडण्याची वृत्ती, पाहुणचाराची परंपरा आणि प्रत्येकाला आपलेसे करण्याचा स्वभाव, हीच नानींनी आपल्या परिवाराला दिलेली खरी संपत्ती आहे. ही संस्कारांची शिदोरी त्यांच्या पुढील पिढ्यांना आयुष्यभर मार्गदर्शन करत राहील.

आज मम्मी आपल्यात नसल्या, तरी त्यांनी दिलेले प्रेम, त्यांनी जोडलेली माणसे आणि त्यांनी जपलेली नाती कायम जिवंत राहतील. त्यांच्या आठवणींच्या सुगंधाने परिवारातील प्रत्येकाचे आयुष्य सदैव दरवळत राहील.

मम्मी, तुम्ही गेलात; पण तुमची माया, तुमचा जिव्हाळा आणि तुमच्या प्रेमाच्या आठवणी आमच्या मनातून कधीही जाणार नाहीत. तुमच्या हातच्या जेवणाची चव, तुमच्या मायेचा स्पर्श आणि तुमच्या प्रेमळ शब्दांची ऊब आम्हाला सदैव आठवत राहील.

तुम्ही दिलेले प्रेम आणि संस्कार हीच तुमच्या स्मृतींना वाहिलेली खरी आदरांजली ठरेल. तुमच्या आठवणींचा हा अनमोल ठेवा आम्ही सदैव हृदयाशी जपून ठेवू.

मम्मी, भावपूर्ण श्रद्धांजली!

स्व.सुनंदा तुकाराम गमे (नानी) यांना विनम्र अभिवादन!

ईश्वर त्यांच्या पवित्र आत्म्यास शांती देवो आणि गमे परिवारास या दुःखातून सावरण्याचे बळ देवो, हीच प्रार्थना.